حسین اسدی

فرزند محمدولى اسدى (مصباح‏السلطنه)، متولد 1291 در بیرجند. وى تحصلات عالى خود را در علم پزشكى در بلژیك به اتمام رسانید و پس از مراجعت به ایران در مشهد به مداواى بیماران پرداخت و استاد دانشكده‏ى پزشكى مشهد شد. در مدت كوتاهى در رشته‏ى خود شهرت بسزائى در مشهد پیدا كرد و مردم بیمار از اطراف و اكناف خراسان براى مداوا به مطب او مراجعت مى‏كردند و با حسن خلق، صداقت، بلندنظرى و مناعت طبع او روبرو مى‏شدند. به هیچ وجه در قید و بند مادیات نبود. اگر به او حق‏العلاج نمى‏پرداختند هرگز مطالبه نمى‏كرد و در عوض سؤال مى‏نمود هزینه‏ى نسخه را دارید یا خیر. اگر جواب منفى مى‏شنید، مشتى اسكناس در دست بیمار فقیر مى‏گذاشت. پزشكى حاذق بود. در تشخیص و درمان بیمارى معجزه مى‏كرد. كمتر بیمارى بود كه با نسخه‏ى اول یا دوم او بهبود نیابد. خلقیاتش موجب شده بود كه مورد توجه و علاقه‏ى مردم قرار بگیرد و از محبوبیت عمومى برخوردار شود. همین محبوبیت وسوسه‏اى شد كه سیاست را جانشین طبابت كند. كاندیداى انتخابات مجلس شوراى ملى گردید. در دوره‏ى نوزدهم و بیستم از دره گز وكیل شد. كاندیداى انتخابات مجلس شوراى ملى گردید. در دوره‏ى نوزدهم و بیستم از دره گز وكیل شد. در ادوار بیست و یكم و بیست و دوم و بیست و سوم از مشهد به مجلس رفت. و به همان حقوق مجلس قانع شد. پزشكى كه درد مردم را مداوا مى‏كرد، از حیز انتفاع افتاد. تدریجاً دوستان خراسانى به دور او جمع شدند و اوقات به مصرف مواد مخدر گذشت. وى چنان اسیر منقل و وافور شد كه حتى نمى‏توانست براى معالجه‏ى خودش اقدامى كند. در 63 سالگى بر اثر بیمارى كبد در تهران درگذشت. وى داماد امیر معصوم حسام‏الدوله خزیمه علم بود. پس از مرگش همسرش به جاى او به وكالت مجلس انتخاب شد.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.